چند وقتی است درباره شیطان شناسی و شیطان پرستی در حال تحقیق و مطالعه هستم. این روزها زیاد با این موجود رانده شده در حال دست و پنجه نرم کردن بوده و عقل اندک حکم می کند تا با دست پر به استقبال وسوسه های قشنگش بروم.البته قصد بنده پرداختن به آناتومی و بیوگرافی شیطان نیست.اما برای شناخت شیطان و فنون متنوع و حساب شده اش باید کمی در مورد نشانه های او و پیروانش آشنا بود.اینکه آنان چطور موجوداتی هستند و چه کارهایی می کنند؟

حتما در مورد نشانه ها و علامت ها و اعتقادات شیطان پرستان چیزهای زیادی شنیده اید؟ حتما از کارهای عجیب و غریب شان داستان ها شنیده اید؟ و حتما می دانید هرم و تک چشم و مثلث و مربع و دستکش سفید و علامت های مختلف و ... از نشانه های شیطان است؟!

اما نظر بنده متفاوت است.برای تبیین نظر خود ابتدا باید شیطان را باور کنیم.باور کنیم که شیطان همین نزدیکی است.حتی نزدیک تر از موبایل مان و فیلم ها و عکس هایی که درونش در هزاران پوشه تو در تو با رمز و قفل جا داده ایم! نزدیکتر از چشم هایمان که گاهی به اختیار خودمان نیست و مردم را زیاد از حد  ورنداز می کند!. آری او همین نزدیکی است.پشت لبهایی که حسین حسین می گوید و آن طرف تر...

منظورم این نیست که شیطان پرستان ابراز وجود نکرده و علامتی ندارند.هرگز! اما می گویم شیطان پرستی و شیطان دوستی محدود به همین نشانه ها نیست.اصلا تعیین مرز برای شدت شیطان پرستی کار بیهوده ای است.کسی که از وسوسه های شیطان پیروی کرد می شود شیطان پرست.حال می خواهد سرش را تیفوسی اصلاح کند و هزار جک و جانوار به خودش آویزان کند. خواه محاسنش را تا حد استحباب بلند بگذارد و هر روز آن را با خضاب ناب قرمز کند تا به فرموده پیامبر جایش وسط بهشت باشد!

به نظر بنده تبلیغ نشانه های شیطان یک نتیجه بیشتر ندارد.آن هم غفلت از شیطان اصلی.

اما شیطان خودش دوست دارد او را در نشانه هایی ببینیم که می بینیم.ساختمان های هرمی شکل.علامت های متعارفش.دستکش سفید و نماد موش(میکی موس و تام).اما واقعیت این است که او همینجا است.جایی که فکرش را نمی کنیم.گاهی آنقدر ادعایمان می شود که ناخواسته اجازه می دهیم سوارمان شود.حتی سر نماز مستحبی نیمه شب مان.

دلمان خوش است که روی لباس مان علامت های متعارف شیطان پرستان نیست.خانه مان عاری از هرگونه علامتی است.بچه هایمان کیف جومونگ ندارند.خودمان مواظبیم هلال ماه را متمایل به چپ بکشیم نه رو به آسمان(که از علامت های شیطان پرستان است!).

اما از حال و روز خود و نزدیکان مان غافلیم.آنچنان غافل که راه ورود شیطان را به مغزهای گاها آکبند خود باز می گذاریم و دلخوشیم به باهوشی و تیزبینی خود.

نه برادر من.شیطان محدود به ستاره داوود و دستکش سفید و ... نیست.شیطان پشت آیه های قرآنی است که به زبان می آوری و عمل نمی کنی!

   

 

پی نوشت : اصلا ندارد!

 

+ نوشته شده در  دوازدهم شهریور ۱۳۹۱ساعت   توسط مهدی  |