داشتم به صحبتهای مداح گوش می کردم.با نوای دلنشینی که داشت ، سرگذشت بعضی از اصحاب امام حسین(ع) را به استناد مقتل جناب سید بن طاووس روایت می کرد.برایم زیبا بود که مداح جلسه، صحبتهایش را با سند و مدرک بیان می کرد و از شیوه های معمول برخی مداح ها برای اشک گرفتن از شنونده نبود.
بازخوردی که از شنوندگانش آشکار بود، دلالت بر تاثیر حداکثری پیام مداح – که همانا روایت مظلومیت حسین و یارانش بود- داشت.برایم زیبا بود که مردم با جان و دل صحبتهای مداح را گوش می دهند و همنوا با او برای سالار شهیدان روضه می خوانند.
اما حقیقت امر این است که مداحان و سخنرانان مذهبی باید بسیار به این نکته توجه کنند که نقل قول یا صحبتی بدون سند و مدرک نگویند که این نه تنها مورد خشنودی اهل بیت(ع) نیست، بلکه باعث رنجیدن روح آن بزرگواران خواهد شد.
این پدیده نوعی بداخلاقی مذهبی است که در بعضی از هیئات دیده می شود وهم مصداق تضییع حق الناس و هم به حکم اهانت به شعائر مذهبی دارد.بماند که انحراف فکری مردم به سمت خرافات نیز یکی دیگر از پیامدهای این سخنان بی اساس است.
اما چگونه باید مجالس قوی و غنی از معارف اهل بیت(ع) را از دیگر مجالس بی پایه و اساس تمیز دهیم؟اصولا معیار برای انتخاب هیئت و مجلس چیست؟
آن چیزی که مشخص است این است که جلسات مذهبی محل عرضه افکار دینی برای مردم هستند.این افکار با کیفیت های مختلفی عرضه می شود.در یکی بهترین سخنران ناب ترین افکار و پیام ها را به شنوندگانش منتقل می کند.در دیگری ممکن است سخنان بی اساس و مدرک به شنونده منتقل شود.در این بین وظیفه ما شنوندگان و دوست داران اهل بیت سنگین تر است.چرا که باید با بالابردن سطح علم و سواد خود از امامان معصوم مان، در شناسایی خوب از بد توانا باشیم.مانند کسی که برای خرید کالایی به بازار می رود.در صورتی می تواند بهترین خرید را داشته باشد که اطلاعاتی در مورد آن کالا داشته باشد.هرچه اطلاعاتش بیشتر باشد قطعا خرید بهتری خواهد داشت.
حقیقتا شنونده خوب همیشه در پی یادگیری اندیشه های نو و تازه است.اینکه حضرت سیدالشهدا(ع) چگونه به شهادت رسیدند را شاید همه بدانند.اما قطعا حدیثی که برای رفع نگرانی و اضطراب و تحمل سختی به هنگام شهادت شان به حضرت سجاد(ع) آموختند را کمتر کسی بداند.این آن معارفی است که شیعه امروز نیاز به آن دارد.قطعا چنین دانسته هایی را یک عالم دینی می تواند در اختیار شنوندگان منبرش قرار دهد تا شخص کم سوادی که حتی در مقتل خوانی هم به غلط می افتد!
پس سعی کنیم تا با مطالعه منابع علمی مورد وثوق و شنیدن صحبت های عالمان دینی ، گوشه ای معارف اهل بیت را فراگرفته و خود در حکم یک کارشناس به ارزیابی سخنان سخنرانان و مدح مداحان پرداخته و با این کار ، هم تبلیغ مناسبی از معارف شیعه داشته باشیم و هم ارزیاب خوبی برای مجالس عزاداری و گرامیداشت مقام اهل بیت(ع) باشیم.
بعد نوشت:
اول: به اندازه ای که از آن هیئت بی نام و شان صبح های مشهد چیزی یاد گرفته ام از منبر و روضه هیئت خودمان(رایت العباس شمیران) یاد نگرفته ام.عجیب است که یادمان هم نمی رود!
دوم: نشانی آن هیئت صبحانه در مشهد خصوصی داده می شود!
سوم: می خواستیم بگوییم ما بچه هیئتی هستیم.آن هم رایت العباس شمیران! دقت فرمودید که؟!
هرساله زمان فرارسیدن ایام سوگواری سالار شهیدان که می رسد ، چشمان مان به جمال اعلامیه های اطلاع رسانی هیئت های شهرمان روشن می شود.اعلامیه هایی با اشکال مختلف که هر یک پیام های متنوعی را به مخاطبان خود منتقل می کنند. ایام محرم فرصتی است برای برگزاری یک کارناوال اجتماعی و بعضا سیاسی - مذهبی که از دیرباز بین ایرانیان و شیعیان این سرزمین رواج داشته و تا کنون نیز با شور و شوق زیادی ادامه داشته است.طبعا سلایق عزاداران حضرت سیدالشهدا نیز متفاوت است و این تنوع ایجاب می کند که هیئت ها نیز اسباب اطلاع رسانی را به موقع و فراخور حال عزادارن شان پهن کنند.
شاید شما نیز متوجه فزونی هیئت ها و تنوع در تبلیغات آنان را در سال های اخیر دیده باشید.پدیده ای که چند سالی می شود به مدد تکنولوژی جدید و فراهم شدن اسباب تبلیغات متجدد، رنگ و بوی تازه ای به خود گرفته است.تابلوهای تبلیغاتی زیبا با استفاده از تصاویر رنگی ، فونت های جذاب در درج پیام های این تابلوها ، استفاده از رنگ های مناسب جهت تهییج و جذب ذائقه مخاطب و ... از عواملی است که پوسترهای محرم این روزها را زیباتر از قبل می کند.
اما آیا برپایی ایام محرم – که به نوعی یک حالت اجتماعی فوق العاده محسوب می شود – نیازمند این همه تبلیغ و پوستر و اطلاع رسانی است؟ آیا کسی که در شهر زندگی می کند متوجه نمی شود که این روزها مراسم عزاداری حضرت امام حسین علیه السلام در کوچه و خیابان برگزار می شود؟ دلیل این همه تبلیغات هیئت ها صرفا اطلاع رسانی است یا هدف دیگری را دنبال می کند؟
براستی که اقامه عزای امام حسین علیه السلام و یاران باوفایش در متون مختلف دینی و منابع موثق شریعت آمده و توصیه موکد به برپایی مراسم برای احیای هدف و نیت حضرت سیدالشهدا (ع) از قیام عاشورا شده است.این اسناد و روایاتی که از امامان معصوم به ما رسیده، بر اهمیت برپایی مراسم عزاداری حسینی افزوده و ایجاب می کند که متولیان هیئت ها بصورت جدی به موضوع اطلاع رسانی بپردازند.اما این هدف درگیر مسایل حاشیه ای و فرهنگی خارج از قاعده ما انسان ها شده است.مسایلی که همیشه در جامعه ایرانی جای خودش را در همه زمینه ها و رشته های فعال جامعه دارد!
مدل جالب تری از تبلیغات ایام محرم را می توان در روزهای اربعین حسینی در کربلای معلی دید. جایی که بانیان هیئت های عزاداری از مردم و عزاداران با تکنیک های ارتباطات انسانی دعوت به عزاداری می کنند.به این نوع دعوت ، خواهش های التماس گونه برای اطعام عزاداران را هم اضافه کنید.صحنه ای که بیشتر عمق ارادت بانیان مجلس به عزاداران حسینی را نشان می دهد.حقیقتا خلوص را می شود در این گونه مشاهده کرد.خلوصی که در جامعه خودمان به سختی دیده می شود!
اما واقعیت تبلیغات و دعوت مردم به اقامه عزاداری سیدالشهدا(ع) کاری پسندیده و توصیه شده از طرف اائمه معصوم است که بر اهمیت و حساسیت آن می افزاید.واقعیتی که این روزها در جامعه مهدوی ما رنگ باخته و به چشم و هم چشمی مذهبی تبدیل شده است.
لینک های زیر را از دست ندهید لطفا:
همه مدل اطلاع رسانی رو دیده بودیم.این مدلیش رو ندیده بودیم!
خیلی بده که فکر می کنیم حضرت سیدالشهدا فقط مال شیعیانه...
هرچه فکر کردم که کدامش را قلم بزنم به نتیجه ای مشخص نرسیدم.
سیاسی اش را ... اعتقادی اش را... اجتماعی اش را... رسانه ای اش را...
محرم یعنی همه واقعیت های مظلومانه تاریخ.
محرم برایم خاطره است.یاد سالهای قبل افتادم... هیئت بی نامی در مشهد که صبح ها مراسم داشت و مرحوم انصاری یکی از ذاکرینش بود... خدایش رحمت کند.... یا آن عدس پلویی که چند شب پشت سرم نصیب راضیه خانم نشد... یا آن آبگوشتی که تا ساعتها بین عزاداران توزیع میشد و تمام نشد که نشد...
و صوت حاج محمود که با صدای خسته اش اینطور میگوید: " بین من تو فاصله است... روحم عقب قافله است... غربت تو آسمونه ومهتاب دیگه بی حوصله است.../ و من عاشق اشعار این نوای اویم.
راستی این شب ها اگر به خودتان آمدید ما را هم یادتان بماند...
یادش بخیر از نوشته های قدیم مان است
خدا نکند کسی در حسرت کرلا بماند و ...
چند وقتی است که صنعت کشور گریبانگیر تحریم های اقتصادی دوست وهمراه و همفکر جدیدمان – امریکای جهان خوار!!- است و این مهم بی شک سایه سنگینی بر تمام معاملات و معادلات اقتصادی خرد و کلان جامعه انداخته است. در این بین بازار خودرو نیز دستخوش جنگ زرگری بین تولید کنندگان پر ادعای داخلی و مصرف کنندگان مظلوم ایرانی است.با این وجود بازار خودرو نیز با سردی توام با بی میلی فروشنده و خریدار مواجه بود و همه منتظر چرخاندن کلید طلایی رئیس جمهور محترم برای حل این مشکل – در کننار حل مشکل آب دریاچه ارومیه – بودند.
دو روز قبل وزیر محترم صنعت و ... طی نطق خبری با لبخندی از روی رضایت ، خبر از گران شدن خودرو دادند و با این خبر به نوعی آب پاکی را روی دست مصرف کننده ریختند که این موضوع بهانه ای شد برای نگاشتن این متن کوتاه و غرض، پرداختن به این خبر و نقش رسانه در انعکاس موج بی نظمی فکری و ترویج یاس در جامعه است.
دنبال کنندگان اخبار صنعت خودرو به نیکی می دانند که جامعه مصرف کنندگان ، منتظر ارزان شدن و نمود قیمت های واقعی خودرو بودند.این انتظار در حالی است که در اکثر کشورها ، صنعت خودروی رقابتی داشته که بنا بر عقیده کارشناسان اقتصادی ، این مسئله نه تنها تضعیف کننده صنعت داخلی نیست، بلکه نقش بسزایی در رشد صنعت هم دارد.
از جناب وزیر انتظار نمی رفت تا با ظاهر شدن در رسانه پس از گذشت مدت نسبتا زیادی از روی کار آمدن شان، بجای گفتگو با مردم در مورد تصمیمات متخذه دولت برای حل مشکلات صنعت خودرو ، با لبخندی از سر استیصال خبر از گران شدن خودرو را بدهند.در حالی که خودشان به نیکی می دانند بازار خودرو از طرف مردم هم تحریم شده است!.
به نظر می رسد این حرکت رسانه ای جناب وزیر با جهت گیری دولت در آزادسازی اقتصاد و رقابتی شدن بازار در تضاد است.کمترین اثری که انعکاس این خبر در جامعه داشته حس نومیدی در بعضی و افزایش ولع عمومی در اجتماع برای خرید خودروهای بی کیفیت ساخت داخل است.جالب اینجاست پس از اینکه تاثیر خبر را از دوستم که در یکی از کارخانجات تولید خودرو داخلی مشغول بکار است جویا شدم اظهار داشت: انعکاس این خبر نه تنها تاثیری در افزایش خرید مردم نداشته بلکه فروش مان از قبل هم کمتر شده است!
به روشنی می توان حس کرد که دولت برای تحریک بازاری که خود او یک طرف معامله است، دست به دامن رسانه و جنگ رسانه ای شده است.موضوعی که دانشمندان پیرو نظریه فرانکفورت جهت کنترل و هدایت افکار عمومی جامعه به سمت هدف خاص – که اینجا هدف فروش خودروهای دو کارخانه بزرگ دولتی کشور است- نیز به آن اشاره کرده اند.
به راستی کی می توان به این نتیجه رسید که مردم عزیز کشورمان ، مانند کشور صنعتی آلمان بر روی خواسته های اقتصادی خودشان پافشاری کرده و دولت را مجاب به کاهش قیمتها یا افزایش کیفیت ساخته هایش نماید؟
پ ن ها :
سید مصطفی میگه : این صنعت حساب کتاب نداره.نمی دونم تقصیر مردمه یا زور شما رسانه ای ها زیاده!
جناب وزیر محترم اینجا نطق فرموده اند گویا!
واقعا چرا این روزها مردم خودرو نمی خرند؟
آرزو بر جوانان عیب نیست!!
سال های دور و در عنفوان جوانی ، تمام هم و غم مان در این دنیای سایبر یک چیز بود : "افشای ماهیت پلید کج فهمان مسلمان نما و جعالت پینه ی پیشانی های سیاه شان.نامسلمانانی که از اسلام فقط فروع آن را خوانده و اصول را به حال خود واگذاشته اند."
اما روزی پدری فرزانه و بزرگوار اینطور نصیحتمان کرد : " عزیزانم ! شما در پی احقاق و اثبات حقانیت مظلوم عالم باشید که همانا خود ، افشا کننده باطل است."
این حرف خیلی به دلمان نشست . از آن روز بود که کاری به سقوط برادران وهابی در منجلاب جهالت صدر اسلامی ، نداشتیم.آنان به راه خود رفتند و ما هم به راه خود.خوب یادم است همین بی توجهی بسیاری از آنان را تحریک به تحقیق در باب شیعه کرد و خیلی هایشان آدم شدند.!
آری.اینچنین است مکتب علوی.کهربایی قوی است که باید دلت را رویینی کنی تا جذبش بشوی و... خلاص!.
همانطور که قلبت را زلال می کنی تا اشک چشمی که در محرمش ریختی در آن گم شود تا مبادا ریایی باشد برای اهل آسمان.حقیقتا چه سعادتمندیم ما شیعیان که دلمان به ولای علوی قرص است و به عزت حسینی بالنده.
عزت حسینی !؟!... نمی دانم چه شد که غدیرنویسی ام ، شد درد دل با محرم. روزهایی که امسال زودتر از پارسال برایمان هویدا شد.این نه آنکه ما منتظرش بودیم.گویا آقایمان دلشان به حال ما سوخته که زودتر سفره آدم شدنمان را پهن کرده اند.فراموشمان نشود که حسین و ابالفضل هم ساخته و پرداخته غدیر اند. چه روزهایی را شمردیم تا به محرمت برسیم آقای خوبم. چون حقیقتا غدیر همان عاشورا است.اولین شهیده اش هم نه مادر سادات بلکه مادر تمام شیعیان است.و چه نازنینی ... حسین!
حیفم آمد سلامی از سر بیچارگی به آستان ملک پاسبان حضرت سید الشهدا علیه السلام هدیه نکنم.... السلام علیک یا اباعبدالله....
پ ن : عید سعید غدیر خم بر تمام آزادگان دنیا مبارک.
بعدی : این روزها چقدر بوی محرم می دهد!
بعدی: تو رو خدا مواظب عزت این مردم و این مملکت باشید... باشه؟